Hipnoza

Wykorzystannie hipnozy ma swoje zastosowanie niemalże do wszystkich objawów zgłaszanych przez pacjenta. Często jednak pacjenci nie decydują się na tą formą pracy z uwagi na szereg mitów i objegowych opini na temat hipnozy, które to są daleko od faktycznego stanu obecnej wiedzy naukowej

Poniżej odpowiedzi na nurtujące pacjenta pytania:

Czy dając się wprowadzić w trans będę miał kontrolę nad sobą?

TAKŻaden człowiek nie może zostać zahipnotyzowany, jeśli sam tego nie chce i nie zechce współpracować z hipnoterapeutą. Nikogo też nie można zmusić do robienia rzeczy, których nie chciałby robić z własnej woli. Podczas poddawania się hipnozie w każdym momencie sam wybierasz, czy zechcesz przyjąć sugestie podawane przez hipnoterapeutę.

Co się ze mnie dzieje gdy tracę świadomość?

Nie prawdą jest, że człowiek w hipnozie traci świadomość i nie wie co się z nim dzieje.Będąc w stanie transu człowiek przez cały czas zdaje sobie sprawę, gdzie jest i co się z nim dzieje. I musi się czuć naprawdę bezpiecznie i przyjemnie, by wejść w bardzo głęboki stan transu.

Co jeśli nie obudzę się z hipnozy?

To fałszywe twierdzenie. Nawet gdyby hipnotyzer "padł trupem" tuż po zahipnotyzowaniu swojego klienta, ten i tak z łatwością wyjdzie ze stanu hipnozy. Klient albo może się na chwilę zdrzemnąć, a potem normalnie obudzić, albo po prostu otworzy oczy, kiedy przez dłuższy czas nie usłyszy głosu hipnotyzera. ahi

Czy osoba prowadząca hipnozę może zmuszać mnie do robienia rzeczy, których nie chcę?

NIE Hipnotyzer nie ma władzy nad osobą hipnotyzowaną. W żaden sposób nie może zmusić jej do robienia czegoś, czego nie zrobiłaby w normalnych warunkach, jak również do poddania się czemuś, na co by się nie zgodziła. Hipnoza  jest w gruncie rzeczy „autohipnozą”. Hipnotyzer nie jest „władcą marionetek”, lecz jedynie przewodnikiem.

Czy podczas hipnozy ujawnia się najskrytsze sekrety?

NIE Telewizja i kino często pokazują osoby, które w stanie hipnozy odpowiadają na każde zadane pytanie i nie są w stanie niczego ukryć. Rzeczywistość jednak jest inna. Nikt zahipnotyzowany nie ujawnia jakichkolwiek tajemnic czy informacji, którymi nie chce się podzielić.

Czy będę cokolwiek pamiętał ?

TAKHipnoza to stan głębokiego relaksu, nie głębokiego snu. Osoba hipnotyzowana jest w stanie czuwania. Jej świadomość jest nieco wycofana, pozwalając np. odkryć problemy podświadome, jednak pozwala zapamiętać przebieg sesji. 

Zastosowanie hipnozy klinicznej

 

Psychiatria i psychologia klinicznaj

• a) zaburzenia depresyjne
  b) zaburzenia zachowania (np. zachowania destrukcyjne)
  c) zaburzenia nerwicowe: lęk, reakcja na stres, natręctwa, fobie, zaburzenia adaptacyjne, zaburzenia występujące pod postacią somatyczną, neurastenia, zaburzenia dysocjacyjne (konwersyjne),
  d) zaburzenia nawyków i popędów (także u dzieci) takie jak kleptomania, piromania, wyrywanie włosów - trichotillomania, patologiczny hazard
  e) uzależnienia (nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu)
  f) zaburzenia odżywiania się
  g) dysfunkcje seksualne
  h) nieorganiczne zaburzenia snu (lęki nocne i koszmary senne)
  i) problemy z poczuciem własnej wartości
  j) problemy występujące w rodzinach, małżeństwach i związkach

   

  Medycyna

• a) kontrola bólu
  b) astma
  c) zaburzenia gastryczne
  d) schorzenia dermatologiczne (np. zanikowe zapalenie skóry)
  e) psychoneuroimmunologia
  f) choroby przewlekłe
  g) ginekologia i położnictwo
  h) chirurgia (przygotowanie do zabiegów chirurgicznych, znieczulenie, zmniejszenie krwawienia, szybsze ustępowanie obrzęków, zmniejszenie powikłań pooperacyjnych)
  i) obciążające procedury medyczne (np. chemioterapia)
  j) uczulenia - (np. katar sienny)

  Stomatologia (redukcja leku przed zabiegiem, znieczulenie)

• W pracy z dziećmi

  a) kontrola bólu
  b) lęki
  c) fobie szkolne
  d) reakcje psychosomatyczne
  e) onkologia (ból, lęk, nudności, wymioty)
  f) zaburzenia zachowania i emocji takie jak: moczenie mimowolne nieorganiczne (enuresis), zanieczyszczenie się kałem (encopresis) obgryzanie paznokci, ssanie kciuka, jąkanie
  g) tiki
  h) zaburzenia hiperkinetyczne (zespoły nadpobudliwości ruchowej)
  i) zaburzenia zachowania
  j) zaburzenia emocjonalne
  k) zaburzenia funkcjonowania społecznego (np. mutyzm wybiórczy)
  l) specyficzne aspekty w pracy z młodzieżą
   kontrola (umiejętność kontroli / utrata kontroli)
  - separacja / indywiduacja
  - zależność / niezależność

  - poczucie odpowiedzialności / brak odpowiedzialności
  - aktywność / pasywność
  - opór / współpraca
  - seksualność
  - poczucie własnej wartości
  - poczucie tożsamośc